نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ خیالی بخارایی

خیالی بخارایی / مفردات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

چشم تو گر یک نظر درنگرد سوی دل

گوشهٔ زلف تو را گیرم و فارغ شوم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی چشم و زلف محبوب اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که اگر یک لحظه چشمان محبوبش به دل او بیفتد، می‌تواند با گرفتن زلف او، از همه چیز بی‌نیاز و فارغ شود. به عبارت دیگر، عشق و زیبایی محبوب به او احساس آرامش و رضایت می‌دهد.