خیالی بخارایی
درگذشته ۸۵۰ هجری قمری، بخارا
زندگی‌نامهٔ خیالی بخارایی
احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزهٔ علمیهٔ اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار خیالی بخارایی
شعرهای خیالی بخارایی
- مسمط — چون صبح برگرفت ز رخ عنبرین نقاب
- شمارهٔ ۱ — ای بی‌خبر از محنت و شاد از الم ما
- شمارهٔ ۵ — تا به کی باشد چو نی با ناله دمسازی مرا
- شمارهٔ ۲ — با رخت صورت چین چند کند دعوی را
- شمارهٔ ۳ — با من ای مردمک دیده نظر نیست تو را
- شمارهٔ ۶ — تا دو چشم سیهت غارتِ جان کرد مرا
- شمارهٔ ۷ — چون نی اگر چه عمری خوش می نواخت ما را
- شمارهٔ ۴ - استقبال از امیرخسرو دهلوی — بیش از این مپسند در زاری منِ درویش را
- شمارهٔ ۱۳ — گیسو برید و شد فزون مهرش منِ گمراه را
- شمارهٔ ۱۲ — گهی که عشق به خود راه می‌نمود مرا
- شمارهٔ ۱۱ — گر ز می رنگ نبودی گل سیرابش را
- شمارهٔ ۱۴ — ناصح چه کار دارد در عشقِ یار با ما
- شمارهٔ ۱۵ — هر خبر کز سرکشی گوید صبا
- شمارهٔ ۸ — خطت چون از سواد شب رقم زد صفحهٔ مه را
- شمارهٔ ۹ — زهی راست از تو همه کار ما
- شمارهٔ ۱۰ — طیلسانت چو کژ افتاد ببستی او را
- شمارهٔ ۱۷ - استقبال از کمال خجندی — ما به چشمت عشق می‌بازیم و او در عین خواب
- شمارهٔ ۱۸ — آنچه بی‌روی توام گریه به روی آورده‌ست
- شمارهٔ ۱۹ — آن روز مه این نور سعادت به جبین داشت
- شمارهٔ ۲۰ — آن معلم که لبت را روش جان آموخت
- شمارهٔ ۲۱ — آنها که بی تو در دل و جان سقیم ماست
- شمارهٔ ۱۶ — عشق می‌گفت از کَرَم‌های حبیب
- شمارهٔ ۲۳ — آیت حسن را که نام وفاست
- شمارهٔ ۲۲ — آه کز سعی رقیبان یار ترک من گرفت