شمارهٔ ۲۶ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به حال و وضعیت حسام بی‌مو اشاره می‌کند. او حسام را توصیف می‌کند که اگرچه فریاد و آه و ناله می‌زند، اما حق و حقیقت در دست اوست. شعری که به اتفاقی اشاره دارد، بیان می‌کند که سر حسام از گرما سوخته و به صورت غیرمستقیم، به احساسات و دردهای او اشاره می‌کند. مجازاً، او مانند یک کاسه نو، صدای بلندی از خود تولید می‌کند.