مقطعات — کمال خجندی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۴ — ز بنده خسرو فخار اجازتی می‌خواست
- شمارهٔ ۳ — چو آید بر دلم اندوه بی وقت
- شمارهٔ ۲ — ای آنکه دفتر ما دیدی پر از حواشی
- شمارهٔ ۵ — چو بیتی به بیت خود نمدی
- شمارهٔ ۱ — الا ای صوفی مکشوف باطن
- شمارهٔ ۷ — حمیدک همی گفت با دوستان
- شمارهٔ ۸ — خادمی نااهل خوارزمی که باد
- شمارهٔ ۱۰ — دهقان فضل عالم بردان هلال دین
- شمارهٔ ۹ — دی بمن شیرین لبی گفت این لغت
- شمارهٔ ۱۱ — ذاکر حق که دل روشنت از بیداریست
- شمارهٔ ۱۳ — ز ما ای صبا با محمد رسان
- شمارهٔ ۱۲ — زر طلبان همچو در حلقه بگوش آمدند
- شمارهٔ ۶ — حافظ بربط نواز چنگ ساز
- شمارهٔ ۱۸ — مکن خواجه اصلاح شعر کمال
- شمارهٔ ۱۶ — صاحبا شوکت دی ماه بان پایه رسید
- شمارهٔ ۱۷ — گفت صاحبدلی به من که چراست
- شمارهٔ ۱۹ — معایبی که در اشعار خواجه عصار است
- شمارهٔ ۲۰ — میزند بنگ صاف/صرف مرشد خواف
- شمارهٔ ۲۱ — یکی شعر سلمان زمن بنده خواست
- شمارهٔ ۱۴ — سوال کرد یکی از علای دین گلکار
- شمارهٔ ۱۵ — سلیهائی کز سهند آمد من و یاران ز کوشک
- شمارهٔ ۲۲ — آن میرکه در سماع سوزی دارد
- شمارهٔ ۲۵ — ای بلبل خوش نغمه ز ما باد سلامت
- شمارهٔ ۲۴ — از جناب رفیع داودی
- شمارهٔ ۲۳ — اگر زهره شنیدی بانگ چنگت
- شمارهٔ ۲۶ — بر سر بی‌مو حسام خلوتی را هرکه زد
- شمارهٔ ۲۹ — پنج بیت قطعه ات کز گنج آمد فزون
- شمارهٔ ۲۸ — به مجمعی که دف از قول خویش میزند لاف
- شمارهٔ ۲۷ — بما آن صوفی ببریده بینی
- شمارهٔ ۳۶ — درسخنم کزو زنم لاف
- شمارهٔ ۳۵ — خواستم از صاحب مطبخ حساب
- شمارهٔ ۳۴ — چو همدمی و مصاحب بجای چنگ ای نی
- شمارهٔ ۳۷ — گفت فرهاد آقا به میر ولی
- شمارهٔ ۳۳ — چوحاجی احمد کل از در شیخ
- شمارهٔ ۳۲ — چون علاالدین ما بوقوت سماع
- شمارهٔ ۳۰ — ترک دنیای دون بگیر کمال
- شمارهٔ ۳۱ — جز آه و ناله ندارم به عاشقی هنری
- شمارهٔ ۴۵ — ز ضعف و صحت تن یار صرف خواندن از من
- شمارهٔ ۳۹ — مرا یار از شکارستان مشگین
- شمارهٔ ۴۰ — وقت است که استان زمان زرگر منی
- شمارهٔ ۳۸ — مرا هست اکثر غزل هفت بیت
- شمارهٔ ۴۴ — ز شعر خویش جز وی و کلاهی
- شمارهٔ ۴۲ — دو کمالند در جهان مشهور
- شمارهٔ ۴۱ — آواز حزین سوزنی را
- شمارهٔ ۴۳ — دوش مهمان لب جانان شدم
- شمارهٔ ۵۱ — کردم از سید راگوی سوالی که ترا
- شمارهٔ ۵۰ — صوفیی علم لغت میکرد بحث
- شمارهٔ ۵۳ — گفتم از مصر معانی بفرستم بتو باز
- شمارهٔ ۵۲ — کیسه مکن پر زر و سیم ای پسر
- شمارهٔ ۴۶ — قطعه مدح تو گردید ترک شد مکتوب
- شمارهٔ ۴۷ — طبع من هر چه بسازد بسر خوان سخن
- شمارهٔ ۴۸ — طبع تو کمال کیمیایی است
- شمارهٔ ۴۹ — باغی است پر از گل معانی
- شمارهٔ ۵۴ — هفت بیت آمد غزلهای کمال
- شمارهٔ ۵۵ — با فقاعی گفتم از روی مزاح
- شمارهٔ ۵۶ — به نی گفت در خانقه صوفیی
- شمارهٔ ۵۷ — پهلوان فقاعی ار ناگاه
- شمارهٔ ۵۹ — بهر بریان امیر زاده ما
- شمارهٔ ۶۰ — جستم از یاری نشان آن پسر
- شمارهٔ ۶۱ — حافظ نیکخوان نیک نویس
- شمارهٔ ۵۸ — از کتابت مشو جلال ملول
- شمارهٔ ۶۹ — حاجی احمد گله میکرد که در خانه مرا
- شمارهٔ ۶۸ — ای حافظ عندلیب آهنگ
- شمارهٔ ۶۲ — کسی کز عشق دولتمند گردد
- شمارهٔ ۶۳ — دوش گفتم خلیل اچکو را
- شمارهٔ ۶۴ — ای پاره ز چنگت به تن صوفی دلق
- شمارهٔ ۶۶ — دی عزیزی بعلاالدین گفت
- شمارهٔ ۶۷ — مطبخ بی برگ مرا در سفر
- شمارهٔ ۶۵ — به سمع شیخ محمد ایا صبا برسان
- شمارهٔ ۷۰ — ای زه نم کلک شکر بار تو
- شمارهٔ ۷۱ — بجز معنی حسام ملت و دین
- شمارهٔ ۷۴ — موریئی کان علا دین سازد
- شمارهٔ ۷۷ — حاجی کل از بر ما گرچه سوی قبله رفت
- شمارهٔ ۷۲ — زفاقه ره پر محنت و عذاب سفر
- شمارهٔ ۷۳ — شاه را از فضل و رحمت پادشاه ذوالجلال
- شمارهٔ ۷۵ — جوانی گفت با محبوب خوشگوی
- شمارهٔ ۷۶ — جیم آقا گفت بهر قبر میر
- شمارهٔ ۷۸ — کرد حکیمی ز نظامی سوال
- شمارهٔ ۸۱ — ما ز تشریف میر عبدالله
- شمارهٔ ۸۳ — با اکبر مسگر به دکان گفتم من
- شمارهٔ ۷۹ — کمال اشعار اقرانت ز اعجاز
- شمارهٔ ۸۰ — ما بتدریج در مقام سلوک
- شمارهٔ ۸۲ — نشسته بر دم حمام دیدم آن مه را
- شمارهٔ ۸۴ — بود وقتی کمال اسماعیل
- شمارهٔ ۸۵ — پیش چنگ دلخراشت صوفیانرا حافظا
- شمارهٔ ۹۳ — براه گرم بغداد این سلمان
- شمارهٔ ۸۷ — این خیمه سرداق کمال است
- شمارهٔ ۹۰ — نکهت پیراهنت آمد بمن
- شمارهٔ ۸۸ — جواب گفته های ما به تبریز
- شمارهٔ ۹۱ — آن خوش پسر که بردند در مکتب نظامش
- شمارهٔ ۸۹ — حسام کچل را یکی پیر راه
- شمارهٔ ۹۲ — ای طالب معانی در شاعری ز هر در
- شمارهٔ ۸۶ — گله کردی که زرنجور نکردی پرسش
- شمارهٔ ۹۹ — طاس بازی بدیدم از بغداد
- شمارهٔ ۱۰۰ — عمارت چرا میکند چیم آقا
- شمارهٔ ۱۰۱ — گر گوشه بسازد سلطان حسین ما را
- شمارهٔ ۹۴ — دعای من این است در هر نمازی
- شمارهٔ ۹۷ — دریاب کمال این سخن نازک و باریک
- شمارهٔ ۹۶ — چو دیوان کمال افتد بدستت
- شمارهٔ ۹۸ — شیر مردانه بگفتم پندیت
- شمارهٔ ۹۵ — به سمع معجری ای پیک عاشقان برسان
- شمارهٔ ۱۰۵ — نی به آواز عود گفت نهفت
- شمارهٔ ۱۰۴ — منشی چرخ را وترا ای فرید عصر
- شمارهٔ ۱۰۲ — گفته‌های لطیف بندهٔ خویش
- شمارهٔ ۱۰۳ — محبت تو اماما فریضه چون روزه است