نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱ کمال خجندی

کمال خجندی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

جز آه و ناله ندارم به عاشقی هنری

مرا زدست هنرهای خویشتن فریاد

زاشک سرخ و رخ و زرد چون زیم بیغم

که هر یکی بدگر گونه داردم ناشاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت احساس ناتوانی و درد عاشقی خود را بیان می‌کند و می‌گوید جز گریه و ناله چیزی ندارد. او از هنرهای خود فریاد می‌زند و از حالتی رنجور و غمگین برخوردار است. او با اشاره به رنگ‌های اشک و چهره‌اش، از غم و غصه‌ای که در دل دارد صحبت می‌کند و تمامی این احساسات را ناشادی نشان می‌دهد.