نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۴ کمال خجندی

کمال خجندی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز شعر خویش جز وی و کلاهی

که هریک به قالبی و بی بهایند

بدان حضرت فرستادم به تحفه

اگر چه صدر عالی را نشاید

امیدم هست کز لطف تو هر دم

چو یابند التفاتی بر سر آیند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از اشعار خود تنها دو چیز را برای معشوق می‌فرستد: خود معشوق و کلاهی که هر کدام به نوعی بی‌ارزش هستند. امیدوار است که معشوق با توجهی که به او دارد، این هدیه‌ها را بپذیرد و به او التفاتی کند.