شمارهٔ ۲۵ کمال خجندی
کمال خجندی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمعی که به رخسار نکو بودی گرم
دید آن رخ و چون موم شدش آن دل نرم
پیش قد و چشم و خدمتش در بستان
نرگس ز حیا برآید و سرو از شرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه چهره محبوبش اشاره میکند. او با توصیف شمعی که به خاطر آن چهره روشن و گرم است، نشان میدهد که چطور دلش تحت تأثیر زیبایی آن قرار میگیرد. همچنین، زیبایی و لطافت محبوبش به قدری است که حتی گلهای نرگس نیز از حیا در حضورش شرمگین میشوند.