شمارهٔ ۹ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان ناامنی و ناپایداری دنیا می‌پردازند. بیان می‌کند که در زندگی هیچ لحظه‌ای از آرامش واقعی وجود ندارد و دنیا جای آسایش نیست. همچنین، عزت و مقام انسان‌ها نیز معمولاً به واسطه‌ی ناپاکی‌ها و آلودگی‌های دنیوی به دست می‌آید. در کل، شاعر به ناپایداری و بی‌ثباتی لذت‌ها و مقام‌های دنیوی اشاره می‌کند.