شمارهٔ ۱۱۷ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت محبوبی پرداخته است که حضورش دل‌ها را مجذوب می‌کند. شاعر از تاثیر چشمان محبوب بر روی افراد اهل نظر سخن می‌گوید و می‌نویسد که زیبایی و ناز او باعث بی‌اختیاری و غمگینی دل‌ها می‌شود. همچنین، شاعر به دوری از محبوب اشاره می‌کند و از دلتنگی و اشک‌هایش به خاطر جدایی می‌گوید، و در نهایت به تعبیر بلای دل، از جفای زمانه و وراثت عشق می‌پردازد. مجموعاً، این شعر بیانگر عشق عمیق و درد جدایی است.