شمارهٔ ۲۷۳ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و اشتیاق به دوستان و محبوبان است. شاعر از پایان عمر خود و هوس به دیدار دوست صحبت می‌کند و بیان می‌کند که حتی اگر تمام عالم منکر عشق او شوند، او از سر کوی دوست دور نخواهد شد. کعبه، قبله مسلمانان است، اما قبله عاشقان تنها خم ابروی محبوبشان است. او از نفس صبح می‌خواهد که در جستجوی محبوبش باشد و در آخر، در روز قیامت، شاعر می‌گوید که نظرش فقط به سوی دوست خواهد بود و دلی خسته و عاشق دارد.