شمارهٔ ۶۳۸ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و شوق صحبت می‌کند و به زیبایی‌های عشق اشاره دارد. او بیان می‌کند که در روزهای پیری هنوز میل به شراب عشق جوانی دارد. تیر غم‌زده چشم یار در قلبش اثر می‌گذارد و او آماده است که در مقابل این محبت، از جانش مایه بگذارد. به نصیحت‌کننده‌اش می‌گوید که او را رها کند تا بتواند دوباره جام عشق را به یاد یارش بنوشد. او برای لذت بردن از لب‌های یار و توجه طبیعتی به خسرو، خود را در زیر پای محبوبش فدای عشق می‌کند. این شعر، تجلی عواطف عمیق و اشتیاق انسان نسبت به عشق و زیبایی است.