شمارهٔ ۸۶۶ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع عشق و وابستگی عاطفی می‌پردازد. شاعر از عشق صحبت می‌کند که انسان را به حالت بیهوشی و شیدایی می‌برد و اهل صلاح را به نشستن و نوشیدن دعوت می‌کند. او به زیبایی چهره معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی حتی توبه‌کاران را می‌شکند. شوق معشوق به حدی قوی است که قدرت عقل را تحت تأثیر قرار می‌دهد و کسی که آماده مرگ در راه عشق باشد، به واقع زنده است. شاعر همچنین خواهان نوشیدنی است که او را از یاد کسی که به او وابسته شده است، رها کند. در آخر، به خسرو می‌گوید اگر جادوی پری در سرش نیست، باید چشمانش را از جادو بپوشاند تا از حالت مدهوشی خارج شود.