بخش ۱ - سرآغاز امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعایی است به خداوند که در آن شاعر از خداوند می‌خواهد تا دل او را روشن کند و راه یقین و حقیقت را به او نشان دهد. او از خدا تقاضا می‌کند که رحمت و کرم خود را بر وی نازل کند و به او توفیق شکرگزاری و سپاس از نعمت‌ها را عطا فرماید. شاعر همچنین امیدوار است که در مراحل دشواری، بنیان امیدش را تقویت کند و در نهایت از خدا می‌خواهد که او را از هلاکت نجات دهد، به‌ویژه زمانی که از خاک به کمال و رشد دست یافته است.