نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳ - مناجات امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی / خسرو و شیرین / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خدایا چون به منشور الهی

رقم کردی سپیدی و سیاهی

ز باران عنایت گل سرشتی

برات مردمی بر وی نبشتی

مثال هستی ما هم ز اول

به توقیع کرم کردی مسجل

ز گنج بخششم هر چیز دادی

کلید گنج ایمان نیز دادی

چراغم را چو خود بخشیده‌ای نور

مکن بخشیدهٔ خود را ز من دور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به درخواست شاعر از خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خداوند هستی را با ظلمت و روشنایی آفریده و بر اساس مهر و محبت خود به انسان‌ها، نعمت‌هایی از جمله ایمان را عطا کرده است. او از خدا می‌خواهد که نور ایمان و محبتش را از او دور نسازد و همیشه در زندگی‌اش نورانی باقی بماند. به طور کلی، این شعر پیامی از شکرگزاری و تمنا برای ارتباط مستمر با خداوند را منتقل می‌کند.