بخش ۳ - مناجات امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / خسرو و شیرین / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خدایا چون به منشور الهی
رقم کردی سپیدی و سیاهی
ز باران عنایت گل سرشتی
برات مردمی بر وی نبشتی
مثال هستی ما هم ز اول
به توقیع کرم کردی مسجل
ز گنج بخششم هر چیز دادی
کلید گنج ایمان نیز دادی
چراغم را چو خود بخشیدهای نور
مکن بخشیدهٔ خود را ز من دور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به درخواست شاعر از خداوند اشاره دارد. شاعر میگوید که خداوند هستی را با ظلمت و روشنایی آفریده و بر اساس مهر و محبت خود به انسانها، نعمتهایی از جمله ایمان را عطا کرده است. او از خدا میخواهد که نور ایمان و محبتش را از او دور نسازد و همیشه در زندگیاش نورانی باقی بماند. به طور کلی، این شعر پیامی از شکرگزاری و تمنا برای ارتباط مستمر با خداوند را منتقل میکند.