شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنوی‌های خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را می‌ستاید: امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / مثنویات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
ور هوس مثنویات در دل است
حل کنم این بر تو که بس مشکل است
وز روشی کز تو نیاید مرو
گفت بَدَم مشنو و نیکو شنو
نظم «نظامی» به لطافت چو دُر
وز دُر او سر به سر آفاق پر
پخته ازو شد چو معانی تمام
خام بود پختن سودای خام
سِحر‌وَر‌انی که در او دیده‌اند
خاموشی خویش پسندیده‌اند
مثنوی او راست، ثنایی بگو
بشنوش از دور و دعایی بگو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بررسی عمق و پیچیدگی احساسات درون دل می‌پردازد و بیان می‌کند که حل مسائل روحی و ذهنی، امری دشوار است. شاعر از روشی که از دل برنمی‌خیزد، پرهیز می‌کند و به شنیدن خوب‌ها توصیه می‌کند. اشاره می‌شود که نظم و لطافت در آثار دیگران وجود دارد و شاعر، از خام بودن و ناپختگی در اندیشه‌ها انتقاد می‌کند. در نهایت، چگونگی تبدیل خامی به پختگی و بیان کردن معانی عمیق‌تر مورد توجه قرار می‌گیرد و از شنونده دعوت می‌شود که به تأمل و دعا بپردازد.