شمارهٔ ۴۷ - تخیل امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف زیبایی‌ها و جواهرات می‌پردازد. او از یک جواهر (گهر) که به مشتری پیشکش شده صحبت می‌کند و به حلقه‌های انگشتر و نگین‌های آن اشاره می‌کند. این جواهرات به نحوی با هم مرتبط هستند و در هر جا که جستجو شوند، پیدا می‌شوند. همچنین، شاعر به تلاطم احساسات و حیا اشاره کرده و نشان می‌دهد که چگونه این زیبایی‌ها می‌توانند بر همه تأثیر بگذارند و در دل‌ها آرامش ایجاد کنند.