نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۰ - به شاهد لغت ناغوش، بمعنی سر بآب فروبردن و غوطه خوردن لبیبی

لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

گرد گرداب مگرد ای که ندانی تو شنا

که شوی غرقه چو ناگاهی ناغوش خوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما هشدار می‌دهد که در دنیای پرهرج‌ومرج و چالش‌ها، باید آگاه باشیم و مدام مراقب باشیم. اگر خود را در شرایط نامناسب و خطرناک بیندازیم، ممکن است به‌طور ناگهانی با مشکلات و غرق شدن در آن‌ها مواجه شویم. به بیان دیگر، بی‌احتیاطی می‌تواند ما را در خطرات جدی قرار دهد.