نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲ - به شاهد لغت کولک، بمعنی کدویی که زنان روستا پنبه در او نهند لبیبی

لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

زن برون کرد کولک از انگشت

کرد بر دوک و دوک ریسی پشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، زن با مهارت و دقت یک رشته از انگشت خود بیرون می‌آورد و آن را بر روی دوک قرار می‌دهد تا نخ را بچرخاند. این تصویر نشان‌دهنده‌ی تلاش و هنر او در بافندگی است.