نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ - به شاهد لغت فرخج، بمعنی فژه، پلید و زشت لبیبی

لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای بلفرخج ساده همیدون همه فرخج

نامت فرخج و کنیت ملعونت بلفرخج

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به نظر می‌رسد که در مورد فردی به نام بلفرخج صحبت می‌کند و به نوعی اشاره به سادگی یا ویژگی‌های او دارد. همچنین نام او فرخج است و به نوعی با کنیتش (لقب یا نام خانوادگی) که "ملعون" توصیف شده، ارتباط دارد. به طور کلی، انتقاد یا طنزی در مورد ویژگی‌های این فرد بیان شده است.