شمارهٔ ۲۲ - به شاهد لغت خبزدو، بمعنی جعل لبیبی
لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آن روی و ریش پر گه و پر بلغم و خدو
همچون خبزدوئی که شود زیر پای پخچ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت به وصف چهره و ریش شخصی پرداخته شده است که به نوعی ناخوشایند و نامرتب به نظر میرسد. چهره او شبیه به چیزی است که زیر پای شخص دیگری یا بر روی خاک نشسته باشد؛ بنابراین، توصیف او به نوعی نشاندهندهی عدم آراستگی و بینظمی است.