نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲ - به شاهد لغت خبزدو، بمعنی جعل لبیبی

لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آن روی و ریش پر گه و پر بلغم و خدو

همچون خبزدوئی که شود زیر پای پخچ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت به وصف چهره و ریش شخصی پرداخته شده است که به نوعی ناخوشایند و نامرتب به نظر می‌رسد. چهره او شبیه به چیزی است که زیر پای شخص دیگری یا بر روی خاک نشسته باشد؛ بنابراین، توصیف او به نوعی نشان‌دهنده‌ی عدم آراستگی و بی‌نظمی است.