شمارهٔ ۳۸ - به شاهد لغت مکل، بمعنی کرمی سیاه که در آبست لبیبی
لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
غلبه فروش خواجه که ما را گرفت باد
بنگر که داروش ز چه فرمود اوستاد
گفتا که پنجپایک و غوک و مکل بکوب
در خایه هل تو چنگ خشنسار بامداد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به حالتی اشاره می‌کند که بر اثر تأثیرات بیرونی (باد) به حالت فروشی و تسلیم درآمده است. او به توصیه استادش توجه می‌کند که گفت برای درمان، چیزهایی مانند پنجپایک و غوک را باید به کار برد. در نهایت، به نوعی به جستجوی هویت و خویشتن‌داری در میان دردها و چالش‌ها پرداخته می‌شود.