شمارهٔ ۳۹ - به شاهد لغت بادریسه، بمعنی آن مهره که زنان بر دوک زنند بوقت رشتن لبیبی
لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلن
گر . . . ت از نخست چنان بادریسه بود
آن بادریسه خوش خوش چون دوک ریسه شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر میتوان به این اشاره کرد که اگر انسان از ابتدا مانند یک وسیله خوب و کارآمد باشد، به مرور زمان و با تلاش و تمرین به چیزی زیبا و مفید تبدیل میشود. در واقع، این اشعار به اهمیت رشد و پیشرفت اشاره دارد.