نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲ - به شاهد لغت سوسمار، بمعنی جانوری که ضب گویندش بتازی لبیبی

لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: مفاعیل مفاعیل فاعلن

چنان باد در آرد بخویشتن

که میگوئی خوردست سوسمار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به توصیف حالتی می‌پردازد که فرد به قدری در خود فرو رفته و غرق در افکار و احساساتش است که به نظر می‌رسد از دنیای بیرون بی‌خبر است، همچون سوسماری که در حالتی خاص به نظر می‌رسد.