شمارهٔ ۵۳ - به شاهد لغت پویه، به معنی دویدن لبیبی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به توصیف ویژگی‌های انسانی می‌پردازد که به گرمی و لطافت شبیه به عناصر طبیعی هستند. فردی که در عین داشتن لطافت و نرمی، دارای قدرت و شدت نیز می‌باشد. با این تعبیر، تفاوت‌های ظاهری و باطنی انسان‌ها به تصویر کشیده می‌شود.