شمارهٔ ۶ شمس مغربی
دیله اویان چو من سامانه بگریت
چو من بوم و بر و دامانه بگریت
بجز اویان نوینم بین بر و بوم
بر و بومم همه اویانه بگریت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و وابستگی خود به معشوق صحبت میکند. او احساس میکند که وجودش و سرزمینش تنها در حضور معشوق معنا دارد و بدون او هیچ چیز برایش ارزشمند نیست. عشق او تمام جنبههای زندگیاش را پر کرده و همه چیزش را به معشوق وابسته کرده است.