شمارهٔ ۸ شمس مغربی
هر چه اویان واته دیله بشنیر
دیله واته چو اویان نَشُر اژ ویر
نبُر گیتی که دیلم نویُوان بُر
نویُوانی متا گیتی بُرو پیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر اشاره به تلاشی دارد برای بیان احساسات و ارتباط عمیق انسان با جهان و دنیای پیرامونش. شاعر به این موضوع میپردازد که هر چه دل را به صدا و احساسات وا دارد، ارتباط و تجربههای جدیدی را به ارمغان میآورد. همچنین به تضاد میان جوانی و پیری و دگرگونیهای زندگی اشاره دارد. در کل، این شعر تلاش دارد تا نشان دهد که زندگی پر از تغییرات و احساسات است و انسان باید با آنها هماهنگ باشد.