شمارهٔ ۲ شمس مغربی
شمس مغربی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با آنکه دو کون سر به سر هستی اوست
انسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست
زین است که او مردمک چشم وی است
باز آن که بود آینه چهره اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به رابطه عمیق انسان با وجود خداوند اشاره دارد. بیان می‌شود که در حالی که انسان و خدا هر دو وجود دارند، انسان به واسطه عقل و فهم خود به موجودات دیگر پی می‌برد. خداوند به نوعی بُعد نگریستن و آگاهی انسان محسوب می‌شود و انسان در واقع انعکاسی از خدایی است که در درون خود دارد. در این جا، انسان به عنوان چشم خدا و خدا به عنوان آینه‌ای برای انسان معرفی می‌شود.