شمارهٔ ۳ شمس مغربی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مراسمی در نزدیکی خرابات (محل تجمع مغان و شرکت در شادی‌ها) اشاره دارد. او خود را به پای پیر مغان می‌سپارد و از جام او پیوسته می‌نوشد. او احساس می‌کند که با نوشیدن باده، مست و شاعری خواهد شد و در این حال خود را از حالت عادی به حالت دیگری منتقل می‌کند. این متن به شیفتگی و شوق به باده‌نوشی و تاثیر آن بر روح و جان انسان پرداخته است.