رباعی شمارهٔ ۳ منوچهری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به تضاد بین روز و شب اشاره می‌کند. او می‌گوید که روزش به خاطر عشقش روشن بوده و شبش از دل‌تنگی و درد سوزان شده است. اکنون او در وضعیتی است که نه روزش روز است و نه شبش شب، و این حالت نشان‌دهنده‌ی سردرگمی و عدم تعادل احساسی اوست.