شمارهٔ ۱۷۰ - ثنای سلطان علاء الدوله مسعود مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
شاد باش ای شاه عالم شاد باش
با بتان دلبر نوشاد باش
شاه مسعودی و تا باشد جهان
در سعادت خرم و آباد باش
مقتدای پادشاهانی به ملک
شهریاران را به عدل استاد باش
ملک همزاد تو آمد تو به ناز
در تن این نازنین همزاد باش
خلق گیتی بنده و آزاد تست
دستگیر بنده و آزاد باش
عدل بنیادیست عالی ملک را
تو به حق معمار آن بنیاد باش
در درنگ و حزم ثابت کوه شو
در شتاب و عزم نافذ باد باش
نصرت اندر آبگون پولاد تست
ناصر این آبگون پولاد باش
تا به داد و دین بود پاینده ملک
قطب دین و پیشگاه داد باش
تا عمل نیکو بود پاینده ملک
تو بر نیکان به نیکی یاد باش
همچنین با عزم و حزم جزم زی
همچنین با دست و طبع راد باش
عالم از انصاف تو شادست شاد
شاد باش ای شاه عالم شاد باش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش و نکوداشت یک پادشاه و صفات نیک او می‌پردازد. شاعر از او می‌خواهد که همیشه شاد و خوشبخت باشد و بر سرزمین خود حکومتی عادلانه و آباد برقرار کند. او به پادشاه یادآوری می‌کند که باید الگوی دیگران و منبع امید برای مردم باشد. همچنین بر اهمیت انصاف، عزم و حزم در حکمرانی تاکید می‌کند و از او می‌خواهد که در اعمال نیک و حمایت از مردم پایبند باشد. در نهایت، شاعر از او به عنوان منبع شادی و امید برای عالم یاد می‌کند.