شمارهٔ ۲ - در ستایش محمود شاه مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره ی ویژگی‌های یک پادشاه ایده‌آل و عدالت‌طلب صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که در نگاه به پادشاهی و فرمانروایی، بایسته‌تر و شایسته‌تر از پادشاهی که بر دل‌ها و جان‌ها حکومت کند، وجود ندارد. او به روشنی از سنن و آداب پادشاهی سخن می‌گوید و ویژگی‌هایی چون عقل و فضیلت را ستایش می‌کند. همچنین به نفوذ و عظمت پادشاه اشاره کرده و او را به نوشیروان، پادشاهی معروف به عدالت، تشبیه می‌کند. شاعر بیان می‌کند که صفات الهی در صفات این پادشاه نمایان است و پادشاهی که به عدالت و قدرت مشهور باشد، هرگز به نیازی دچار نخواهد شد. او به ضرورت پادشاهی در هندوستان نیز اشاره می‌کند و تصریح می‌کند که پادشاه باید برای ماندگاری مملکتش جاودانه باشد. در نهایت، شاعر از خدایگان و نعمت‌هایی که به پادشاه داده شده یاد می‌کند و بر این موضوع تأکید دارد که او باید مملکت را به خوبی اداره کند.