نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۳ - مدیح سیف الدوله محمود مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای تو را خوانده صنیع خود امیرالمؤمنین

همچنین بادا جلالت بر زیادت همچنین

سیف دولت مر تو را زین پیشتر بوده لقب

عز ملت را بر افزون کرد امیرالمؤمنین

اصبحت شمس العلی فی دولت من مشرق

نحمدالرحمن حمدا و هو رب العالمین

این بشارت حور عینان را همی گوید به خلد

بر نبشته بر دو پر خویشتن روح الامین

بخت زیبنده لقب کردند شاهان مر تو را

این لقب خواهند کردن خسروان نقش نگین

هر که خواهد تا بود همواره با شادی و ناز

این لقب را گو بخوان و صاحبش را گو ببین

هر کسی را هست یک عید و تو را شاها دو عید

هر دو با رامش عدیل و هر دو با شادی قرین

آن یکی این عید فرخنده که می آید مدام

وان یکی فرخ لقب کامد تو را اکنون بحین

فرخجسته باد و میمون این همایون هر دو عید

دوستانت شاد بادند و بد اندیشان غمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش امیرالمؤمنین اشاره دارد و مقام والای او را در دولت و ملت بیان می‌کند. شاعر از جلال و عظمت او می‌گوید و به لقب‌های زیبا و شایسته‌ای که به او اختصاص داده شده، اشاره می‌کند. او را همچون خورشید درخشان در آسمان فرمانروایی می‌داند و خوشبختی و شادی را برای او و دوستانش آرزو می‌کند. همچنین دو عید را برای او ذکر می‌کند که یکی متعلق به جشن و سرور و دیگری به لقب و مقامش است. در نهایت، امیدوار است که دوستانش شادی کنند و بدخواهان غمگین باشند.