شمارهٔ ۲۲ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل فاعلاتن
ای آنکه به رخساره ارغوانی
نوشین لبی و شیرین زبانی
بازار تو خود همچو آسمانست
زیرا که تو چون ماه آسمانی
فرمان نکویان همه تو را شد
زیرا که تو سالار نیکوانی
این را به لطافت همی فروشی
آن را به سیاست همی دوانی
گر طره ز بهر بهانه داری
بر تخته سیمین چرا نشانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر در مدح و ستایش شخصی است که زیبایی و شیرینی زبان او را وصف می‌کند. شاعر او را به ماه تشبیه کرده و می‌گوید که مانند آسمان درخشان و باارزش است. او را سالار نیکان می‌داند و به لطافت و سیاست او اشاره می‌کند. نهایتاً به موضوع طره و زیبایی او می‌پردازد و از او می‌خواهد که زیبایی‌اش را بیشتر نشان بدهد.