شمارهٔ ۷ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / غزلیات / وزن: مفاعیل مفاعیل فاعلن
مرا روی تو ای نازنین نگار
به دی ماه بسی خوشتر از نوبهار
من از روی تو چون زرد شد چمن
گل و لاله سوری چینم ز بار
نه چون قد تو سروی به بوستان
نه چون روی تو نقشی به قندهار
چه خوشتر به جهان از جمال تو
مگر مجلس سلطان کامگار
جهان داور مسعود تاجدار
زمین خسرو مسعود شهریار
بقای شرف از روزگار اوست
بقا بادش تا هست روزگار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی معشوق خود اشاره کرده و او را زیباتر از بهار می‌داند. او از چهره معشوقش می‌گوید که باعث زرد شدن چمن‌ها می‌شود و هیچ زیبایی به پای او نمی‌رسد. زیبایی معشوق به قدری است که حتی در مقایسه با بهشت و جلال پادشاهان هم نمی‌توان آن را توصیف کرد. شاعر بر اهمیت روزگار و بقای شرف در زمان پادشاهی مسعود تأکید می‌کند و آرزو دارد که این زیبایی و عظمت تا همیشه باقی بماند.