شمارهٔ ۱۳۶ - شکر مر او را که نه ای زشت روی مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
عین زمانی تو به تدبیر و رای
فرخ نام تو چو فر همای
شکر مر او را که نه ای زشت روی
منت او را که نه ای ژاژ خای
کی بود ای خواجه که چون راشدی
شغل نقابت را بندی قبای
تا ما در دولت تو می زییم
با طرب و شادی و هوی و های
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ستایش شخصی به نام "خواجه" می‌پردازد و او را به خاطر تدبیر و عقلانیتش تحسین می‌کند. شاعر از زیبایی و خوبی او سخن می‌گوید و شکرگزاری می‌کند که او زشتی ندارد. همچنین، او از بی‌خود سخن گفتن و بیهوده‌گویی پرهیز می‌کند و به نقش خواجه در رهبری و مدیریت اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که در دوران رهبری خواجه، زندگی با شادی و نشاط سپری می‌شود.