شمارهٔ ۴۹ - ستایش مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
عجب آمد مرا ز آدمیی
که تو را بیند و نگه نکند
آفتابی اگر زمانه تو را
ناگهان از حسد سیه نکند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به تعجب از انسان‌ها اشاره می‌کند که چگونه می‌توانند وجود یک فرد با ارزشی مانند تو را ببینند اما به آن توجهی نداشته باشند. او همچنین نگران است که آیا فرد دیگری به خاطر حسادت، به تو آسیب نرساند.