شمارهٔ ۱۱۰ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به زیبایی و ویژگی‌های خاص ظاهری معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که بر عارض (صورت) معشوق، بویی خوش و دلچسب مانند مشک افزوده می‌شود و چهره‌اش چون ماه می‌درخشد. همچنین بیان شده که اگر مشک از عارض معشوق بیرون بیاید، این به خاطر زیبایی و جاذبه‌ای است که او دارد، زیرا او خود به مانند آهویی است که مشک به دنبالش می‌آید. به طور کلی، این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق و عطر دلپذیر او اشاره دارد.