شمارهٔ ۱۱۴ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از غم و اندوه خود در غیاب محبوبش سخن می‌گوید. او شب را با غزل بنفشه‌ای که نیمه‌نمود نشد، توصیف می‌کند. دلش به خاطر دوری محبوب مانند نرگس می‌نالد و اشک‌هایش چون لاله‌ای مجروح و خون‌آلود است. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین احساسات عشق و درد جدایی است.