شمارهٔ ۱۲۵ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ویژگی‌ها و زیبایی‌های خاصی اشاره دارد که در انگشت شخصی نهفته است. شاعر به طور نمادین از گردون شرف و جاه (موفقیت و مقام) و همچنین به ارزش‌ها و جواهرات (مانند خاتم و انگشتری شاهانه) در انگشت آن فرد سخن می‌گوید. به معنای دیگر، انگشت او نمادی از مقام و جذابیت است که به دیگران چشم‌نواز و دل‌ربا می‌آید.