شمارهٔ ۱۵۰ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا خط چو دود تو دل از من بربود
گر روی چو آتشت به من روی نمود
از ریختن آب دو چشمم ناسود
آری نه عجب که آب چشم آرد دود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که عشق و زیبایی معشوق او را به شدت تحت تأثیر قرار داده و دلش را ربوده است. او می‌گوید که اگر معشوق همچون آتش بر او ظاهر شود، اشک‌هایش جاری خواهد شد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که چشمانش به خاطر این عشق و عاطفه، چون دود برمی‌آید.