شمارهٔ ۲ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر کار به جز زبان نمانده ست مرا
در تن گویی که جان نمانده ست مرا
بندیست گران که جان نمانده ست مرا
از پای جز استخوان نمانده ست مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به احساس عمیق و ناامیدی گوینده اشاره دارد. او از وجود خود تنها به زبان و کارش اشاره می‌کند و می‌گوید که احساس می‌کند روحش در تنش زندانی شده است. بار سنگینی بر دوشش است و دیگر جز استخوان چیزی از او باقی نمانده. این متن به بی‌حوصلگی و خستگی عاطفی اشاره دارد.