شمارهٔ ۲۱۸ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر ژرفای غم و اندوه شاعری است که به خاطر مرگ معشوقش احساس فشار و درد شدید می‌کند. او می‌گوید که غم و اندوه او مثل راندن خون از دل طوری است که نمی‌تواند نسبت به آن بی‌تفاوت باشد. هر اشک و قطره‌ای که از چشمانش می‌ریزد نشان‌دهنده تأثر عمیق او از فقدان محبوبش است. به نوعی، مرگ محبوبش برای او منجر به بی‌نهایت درد و اندوه شده است.