شمارهٔ ۲۳۲ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس ناامیدی و گله‌ مندی شاعر از بی‌وفایی و غیبت معشوق است. شاعر به معشوق خود می‌گوید که او را ترک کرده و در عوض او تنها مانده است. شاعر با به کار بردن واژه‌ای چون "نامردم"، به عدم وفاداری و بی‌تفاوتی معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در کنار او باشد.