شمارهٔ ۲۷۲ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی‌ها و خوشبوئی‌های نوروز اشاره دارد و احساس یأس و حسرتی نسبت به محبوبش را بیان می‌کند. او از شعله‌های شمع الهام می‌گیرد و نشان می‌دهد که چگونه در غم و اشتیاق برای آن محبوب، اشک می‌ریزد، ذوب می‌شود و درد عشق را تحمل می‌کند.