شمارهٔ ۲۸۹ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به تجربه‌ها و عبرت‌های زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید از همه سخنانی که شنیده، درسی گرفته و از آنچه خود گفته، زمینه‌های آسیب و ندامت دارد. او همچنین به نوعی دوگانگی در خود اشاره می‌کند؛ گاهی مانند سگی زبون و گاهی چون پیکری نیرومند و مقتدر همچون فیل، در نوسان است. این بیت نمایان‌گر تضادهای درونی انسان و تجربیات مختلف او در زندگی است.