شمارهٔ ۲۹۱ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در تاریکی ز بس که می بنشینم
در روز چو شب پرک همی بد بینم
باشد چو شب ار خوابگهی بگزینم
از پهلو و دست بستر و بالینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از احساس ناامیدی و اندوه خود در تاریکی شب می‌گوید. او بیان می‌کند که در طول روز نیز به اندازه شب، بدبینی و غم را احساس می‌کند. اگرچه شب برای او به نوعی به خوابگاه تبدیل شده، اما هیچ خوشی و آرامشی در آن نمی‌بیند.