شمارهٔ ۳۰۰ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون گل ز غمت دریده ام پیراهن
چون لاله بیالوده ام از خون رخ و تن
چون شاخ بنفشه سرنگون باشم من
ترسم که بسی عمر نیابم چو سمن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوید که به خاطر غم عشق، مانند گلی که پیراهنش پاره شده، در رنج و عذاب است. او خود را به لاله‌ای تشبیه می‌کند که از خون دلتنگی و درد، رنگ و رویش باخته است. همچنین، احساس می‌کند که مانند شاخ بنفشه افسرده و سرنگون است و از این می‌ترسد که عمرش به اندازه یک گل سمن (نعنا) کوتاه باشد. در مجموع، شاعر در این ابیات، احساس درد، ناامیدی و زودگذر بودن زندگی را بیان می‌کند.