شمارهٔ ۳۱۸ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی احساس ناراحتی و زندانی بودن شاعر است. او از اینکه چرا باید بخورد و چه چیزی باید بخورد، در عذاب است. همچنین به پوشیده بودن لباس‌هایش و محبوس بودن در زندان اشاره می‌کند. در کل، احساس بغض و گ خبری از محدودیت‌ها و دردهایش را در این شعر می‌توان مشاهده کرد.