شمارهٔ ۳۲۸ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گویا گوینده از حال و روز خود شکایت دارد. او احساس درد و رنج دارد و زندگی‌اش را تلخ و دشوار می‌بیند. غم و اندوهی که او تجربه می‌کند، به شدت بر دل و جانش تاثیر گذاشته و به نوعی به ظلمی که از سوی قدرت‌های بزرگ در دنیا می‌بیند، اشاره می‌کند.