شمارهٔ ۳۳۲ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غلامی داشتم که همچون فرزندانم از دل خود پرورش دادم. اما از میان تمام هنرمندانم، تنها و غمگین در زندان خود ماندم.